We hadden de geweldige mogelijkheid om vuurjongleurs op de foto te zetten. Terwijl zij met vuur speelden, speelde ik met sluitertijd en diafragma ;)
De kunsten die ze deden waren heel indrukwekkend, zelfs zonder vuur was het al gaaf om te zien. Er werd gejongleerd met tot wel 7 brandende fakkels. De rondzwaaiende vlammen waren mijn favoriet (deze hadden ook een naam, maar die ben ik vergeten. Shame on me). Hierbij ontstonden gave circels van vuur. Dit is toch wel next level lightpainting. Net één stapje verder dan met sterretjes in de lucht schrijven.
Spelen met scherpte en bokeh :)
Verlichtte boom door de fakkels
Extra kunstje: overgooien met de fakkels
Vuurspuwen en bevroren voeten
Tot slot werd er ook nog gevuurspuwd. Spektakel genoeg deze avond! Het was overigens ook een ontzettend koude avond en gezien we op veilige afstand van het vuur bleven staan waren onze voeten al snel half bevroren. Maar het was het zeker waard, zo'n kans krijg je niet elke week.
De laatste weken ben ik echt heel erg druk geweest. Zowel met mijn stage als met afspraken daarnaast. Komend zaterdag is de eerste dag deze maand dat ik echt helemaal niks gepland heb, dus ik ga denk ik ook gewoon helemaal niks doen.
Wat zijn jou plannen voor komend (misschien extra lang) weekend? Nog iemand die paaseitjes gaat zoeken (of verstoppen)?
Op een regenachtige avond fietste ik naar de campus voor wat studiofotografie. Het onderwerp stond nog niet vast, dus bracht ik in om schaduwen te fotograferen. Dat bleek een uitstekend idee, wat we hebben ongelofelijk veel lol gehad bij het maken van deze foto's.
Het vinden van een goede schaduw
Alles wat je nodig hebt voor wat schaduwfotografie is een lichtbron en een achtergrond. Nu was het even uitvinden wat dan de beste lichtbron was, en hoe je dan een scherpe schaduw krijgt. Twee ondervinden die wij deden: gebruik een zo hard mogelijke lichtbron (en elk geval geen softboxen etc) en sta zo dicht mogelijk bij de achtergrond.
Vervolgens moet je op zoek naar een hoek van waaruit je wel de schaduw ziet, maar de persoon (of ander onderwerp) niet voor de schaduw staat. Ingewikkeld, maar o zo leuk.
Schaduw met zaklamp
Schaduw met studiolamp
We ontdekten dat wanneer je de lichtbron schuin op het onderwerp/persoon laat schijnen, de schaduw vertekend. We gebruikten dat voor wat creatieve schaduwen.
En toen wandelde er een reus onze studio in
Het was de tocht door de regen helemaal waard. En dat terwijl regenachtig nog licht uitgedrukt is. Met bakken uit de hemel is een betere omschrijving, want de regen was doorgedrongen door vier lagen kleding... (ja, een regenjas was slim geweest) en mijn sokken en broek waren doorweekt. Nog een geluk dat ik van iemand een droog paar sokken en een vest kon lenen.
Dus zeker een keer doen! Je hebt er helemaal geen studio voor nodig. Een zaklamp en witte muur werken ook. Groetjes Senna
Nu ik weer terug ben in Enschede kan ik ook weer naar de activiteiten van mijn fotografievereniging! Vorige week gingen we zoom-burst foto's maken. Het was mega koud (en ik was een handschoen kwijt) dus we zijn niet heel lang buiten gebleven, maar toch leverde het leuke plaatjes op.
Zoomburst
Met zoom-burst fotografie zoom je in of uit op je onderwerp terwijl je de foto maakt. Je hebt hiervoor een lange sluitertijd nodig (of je moet heeel snel zoomen) en dus ook een statief, of andere stabiele ondergrond. Deze techniek werkt het beste als je lichtbronnen in je foto hebt, die leveren namelijk gave strepen op.
Bij de eerste foto's die ik maakte zag je alleen maar strepen, maar eigenlijk wilde ik het onderwerp graag scherp in beeld. Ik ben een beetje gaan experimenteren en kreeg uiteindelijk het gewenste resultaat.
De truc: gebruik een extra lange sluitertijd (bv10 seconden) en zoom alleen tijdens de eerste paar seconden. Hierdoor zie je de lichtstrepen, maar je onderwerp is ook nog herkenbaar.
f/9, 10 sec, ISO-200
Bokeh
Als echte bokeh-fan kon ik het natuurlijk niet laten om ook daar mee te experimenteren. Op de foto hieronder (en ook de openingsfoto) zie je bokeh van de lichtjes en ook een min-of-meer scherp gebouw. Dit effect heb ik bereikt door zowel te zoomen als de focus te verleggen tijdens het maken van de foto. En ja dat is net zo lastig als het klinkt.
De onderstaande foto vind ik heel grappig. Precies toen ik de foto aan het maken was reed er een bus voorbij. Wat er precies gebeurd is weet ik niet, maar het geeft elk geval een bijzonder effect.
Bij deze foto zie je dat het perspectief ook verbuigt bij het maken van de foto.
Tot slot nog even wat chaotische abstracte foto's:
Kruispunt. f/9, 5 sec, ISO-200
Abstract (zoom en focus) f/9, 5 sec, ISO-200
Deze maand is het rustig op mijn blog geweest en ook heb ik minder de tijd gehad om andere blogs te lezen (of te reageren). De reden? Ik ben begonnen met een full-time stage. De komende twintig weken werk ik lekker van 9 tot 5 bij een mediabedrijf. Waarschijnlijk zijn er veel van jullie die dit al jaren doen, maar voor mij is het behoorlijk wennen. Het vroeg opstaan gaat inmiddels wel, maar mijn vrije tijd vliegt echt voorbij en 's avonds heb ik vooral zin om helemaal niks meer te doen. Gelukkig is mijn stage meestal leuk en leer ik veel nieuwe dingen. Afgelopen week mocht ik al mee met video-opnames maken van een evenement. Ondanks dat ik het echt verdomde spannend vond was het ook heel gaaf om te doen. Verder ben ik vooral bezig met het maken van montages.
Bedankt voor de reacties op mijn vorige artikel! Groetjes Senna
Zelf vind ik het altijd erg leuk om te zien waarmee andere fotografen fotograferen. Daarom laat ik in dit artikel zien wat er allemaal in mijn cameratas zit.
De camera
Vier jaar geleden kocht ik mijn eerste camera en deze gebruik ik nog steeds met veel plezier: de Canon600d. Een super fijne spiegelreflex met live-view en een uitklapbaar schermpje. De prijs-kwaliteit was perfect voor mij (helemaal omdat de camera in de aanbieding was).
De cameratas
Mijn camera neem ik mee in de Lowerpro Format 160. Hierin past mijn camera met één tot twee extra lenzen en daarnaast zijn er verschillende vakjes voor accessoires en steek ik mijn statief vaak in een zijvak. Wanneer ik een dag erop uit trek is het ideaal om ook lunch en portemonnee in mee te nemen. Met wandeltochten vind ik hem wel iets minder fijn, omdat ik dan liever een rugzak draag.
Lenzen en accessoires
Mijn camera kwam met een 18-55mm kitlens die ik standaard op mijn camera heb zitten. Daarnaast neem ik vaak de 50mm lens van mijn ouders mee en heel af en toe leen ik de zoomlens.
Wat ik ook altijd in mijn tas heb zitten zijn extra geheugenkaartjes, een reservebatterij en een lensdoekje. Af en toe gebruik ik mijn ouders close-up filter die op de 50mmlens past, op die manier maak ik een soort macrofoto's. Verder heb ik nog een afstandsbediening die heel handig is wanneer je zelfportretten maakt of met lange sluitertijd fotografeert.
Statief
Het statief dat ik gebruik is een Velbon PHD-31Q wat echt een fantastisch statief is. Hij is heel klein en licht waardoor hij makkelijk mee te nemen is, maar kan wel tot op ooghoogte uitgeschoven worden (als je niet te groot bent) en door de verstelbare onderdelen ook helemaal laag op de grond staan. Het enige probleem wat ik met dit statief had was dat het plaatje (dat je onder je camera schroeft) niet vast wilde blijven zitten. Dit heb ik opgelost door er een stukje karton tussen te doen!
Als je nog iets willen weten over mijn fotografiespulletjes laat het vooral weten
Bedankt voor jullie reacties op mijn vorige artikel!
Het afgelopen half jaar, toen ik in Engeland zat, heb ik regelmatig getekend. Ik ben geen tekentalent, maar schetsen vind ik wel erg leuk. Ik wil ook graag iets beter worden, zowel om mooie tekeningen te kunnen maken als om mijn ideeën voor bijvoorbeeld animaties beter op papier te krijgen.
Materialen
Ik had wel een setje grafietpotloden en wat kleurrijke stiften mee, maar verder bestond mijn tekenset uit spulletjes die we van de universiteit hadden gekregen, oftewel: een kladblok, gum, puntenslijper en kleurpotloden van het soort dat kleuters krijgen in het vliegtuig. Daar begon ik mijn tekenavontuur mee.
Later kocht ik nog twee schetsboekjes (en A5 en een A3), zwarte markers en houtskoolpotloden.
Uren werken aan dezelfde tekening is niks voor mij, misschien ook omdat het toch nooit zo wordt als ik in mijn hoofd heb. Met een schets ben ik vaak nog wel tevreden, maar wanneer ik deze uitwerk valt het toch altijd tegen. Dus vandaar geen prachtige kunstwerken maar gewoon even een kijkje in mijn schetsboek.
Vaak teken ik terwijl ik een film of serie kijk. Bijvoorbeeld deze mandala's/doodles, gewoon lekker gedachteloos en op A3-formaat. Soms teken ik ook juist karakters van de serie (dus als je goed kijkt kun je misschien afleiden wat ik heb gekeken).
Sinds ik terug ben in Nederland heb ik eigenlijk niet heel veel meer getekend, wel kwam ik weer mijn aquarel-setje tegen waarmee ik nu aan het experimenteren ben.
Bedankt voor alle reacties op mijn animatie! :)
Groetjes Senna
Tijdens mijn minor in Engeland heb ik natuurlijk niet alleen maar leuke tripjes gemaakt. Een van de vakken die ik volgde was 'Character Design', hierbij moesten we een eigen karakter ontwerpen, modelleren, animeren etc.
Het ontstaan van Daisy
Na veel schetsen en uitlopende ideeën kwam ik uit op dit muis-achtige karakter. Gebaseerd op de olifantenspitsmuis: een heel schattig muisje die in haar territorium 'vluchtwegen' aanlegt om roofdieren te snel af te zijn (zoals in dit filmpje!).
We moesten ons karakter ook een beroep geven. Gezien de natuurlijke aard om opgeruimde paden aan te leggen vond ik tuinvrouw een erg passende baan. Ontmoet Daisy de tuinvrouw:
Ik zal niet te veel in detail treden over het maakproces van de animatie, maar de onderstaande screenshots laten een aantal stappen zien.
Eerst maakte ik het 3D-model in het programma Maya. Met dat programma heb ik eerder ook gemodelleerd, maar nu leerde ik nieuwe (zeer handige) technieken.
Vervolgens aan de slag met het geven van een textuur en een skelet. Dit skelet is nodig om later te kunnen animeren. Dit had ik eerder wel eens geprobeerd, maar niet erg succesvol. Ook nu moest ik vaak opnieuw beginnen omdat ik er niet echt iets van bakte. Maar uiteindelijk is het gelukt, Whoo!
Hier leerden we hoe je je karakter expressie kon geven. Heel erg leuk om te leren en toe te passen.
Ik vond het grotendeels erg leuk om te doen en dat ik nu veel geleerd heb waarmee ik nog nieuwe animaties zou kunnen maken. Toch waren er ook heel veel struggles die ik niet graag zou overdoen. Het feit dat alles op de computer gemaakt moet worden is al enigszins onheilsspellend. Er gaat toch altijd wel iets mis, regelmatig was het omdat ik iets verkeerd deed, maar soms ook zonder reden. Dus dat zorgt wel voor veel frustraties, vooral gezien ik ongeduldig ben. Zowel met mijn computer wanneer die niet mee werkt als met mijzelf wanneer ik iets niet snel onder de knie krijg.
Eerst was ik ook niet eens zo blij met het eindresultaat wat ik maakte. Al dat werk en dan heb je een animatie van vier seconden, met nog niets een de gewenste schaduwen en wat haperende beweging. Nu ik zo terug kijk zie ik ook dat er heel veel wel gelukt is, wat ik een half jaar geleden nooit had kunnen verzinnen!
Dus zie hier: Daisy de tuinvrouw die danst tijdens het werken:
Bedankt voor de reacties op mijn vorige foto's!
Liefs Senna
Hoi! Ik ben Senna, 22 jaar. Ik ben een een freelance videomaker met een passie voor fotografie. Graag ga ik de natuur in om te fotograferen of experimenteer ik met verschillende technieken. Op mijn blog zul je veel foto's zien, en daarnaast persoonlijke artikelen tegenkomen.
.jpg)
.jpg)
