Posts tonen met het label Evenementen. Alle posts tonen

Fotograferen onder nul - IJsbeeldenfestival 2020



Dit jaar bezocht ik voor het eerst het IJsbeeldenfestival in Zwolle. Voor als je er niet bekend mee bent: voor dit festival maken verschillende kunstenaars van over de hele wereld beelden van ijs en sneeuw. Op de bovenstaande foto kan je goed het verschil zien tussen het doorzichtige ijssculpturen en de witte sculpturen van sneeuw. Het thema van dit jaar is 'een reis door de tijd'. 

Het is volgens mij vaak erg druk bezocht, maar de dag dat wij er waren viel het mee, waarschijnlijk doordat de storm Ciara over het land raasde. 

Direct bij binnenkomst stonden al hele grote dinosaurussen op ons te wachten. Wellicht levensgroot, maar ik moet zeggen dat ik niet bekend ben met de afmetingen van dino's. Verderop kwamen we een reusachtige mammoet tegen. Om deze te zien zal je echter zelf het festival moeten bezoeken, want ik kreeg ze niet goed op de foto met mijn 35mm lens. 


Oefenen met mijn 'nieuwe' camera. 

Ik merkte dat ik soms nog moet wennen aan mijn nieuwe camera. Hoewel ik mijn Sony A7III al bijna een half jaar heb, is het gebruik nog niet zo natuurlijk als dat was bij mijn Canon. In de eerste instantie werden de kleuren erg verzadigd en heel anders dan de daadwerkelijke kleuren (blauw werd bijvoorbeeld paars). Het duurde even voordat ik, door met de witbalans te spelen, de gewenste kleuren op mijn scherm te zien kreeg. 

Natuurlijk zijn dit ook niet de meest gebruikelijke omstandigheden. Door het weinige licht en de vele gekleurde lampen is het extra lastig om op de camera in beeld te krijgen wat je met je ogen ziet. 


Hulde voor de details

Hoewel er enorme beelden stonden, was er ook zeker veel aandacht besteed aan details. De onderstaande foto is bijvoorbeeld een heel klein stukje van een pilaar die langs de route stond. 


Onbedoelde details

Verder zag ik nog meer boeiende details in het ijs. Echter weet ik vrijwel zeker dat dit geen bewuste keuze was van de kunstenaar, maar het resultaat van de vele bezoekers die langs de beelden lopen. Dit maakte het voor mijn niet minder interessant. Met een beetje fantasie zie ik een steigerend paard, een zee aan vlammen en een paar vogels.


Kunstwerken van kunstwerken 

De Nachtwacht was hier nagemaakt in het ijs. Wat ik hier erg bijzonder aan vind is dat er ook gekeken is naar het licht van het originele Rembrandt schilderij.



Abstracte kunst

Bedoelde en onbedoelde details zijn niet de enige interessante dingen om close-up te fotograferen. Ook kleine stukjes van een groot kunstwerk waren een van mijn meest geliefde onderwerpen. 
De gekleurde lichten en reflecties in het ijs zorgden voor opvallende abstracte foto's. 


 


Goed om te weten als je het festival ook een bezoek wilt brengen (met je camera):

- Ja, het is KOUD (dùh). Natuurlijk zag ik dit wel aankomen. Maar onderschat dit niet. Een paar handschoenen waarmee je foto's kunt maken is geen overbodige luxe.
- Probeer handmatig je belichting te bepalen. Door het grote contrast zal je camera op de automatische stand wellicht niet het gewenste resultaat geven. Let ook goed op de witbalans
- Wees er snel bij, want het is nog maar tot 1 Maart te bezoeken.

Liefs,
Senna

Een kleurrijk festival



Afgelopen weekend was er Derby Feste. In de stad waren allerlei performances: theater, dans en muziek. Samen met een van mijn huisgenootjes ging ik naar een aantal voorstellingen. 
De optredens waren erg verrassend, veel theater zonder dat er een woord gesproken werd en veel acrobatiek. De dag begon heerlijk zonnig, helaas begon het al snel te regenen en gingen de wolken daarna niet meer weg. 

De foto's zijn van twee van de optredens. De eerste was een acrobatisch theaterstuk waarvan ik verhaal niet helemaal volgde, maar wat wel heel leuk was om te zien. 









Het tweede optreden was een kleurrijke dans door de stad. Tijdens dit optreden begon het best hard te regenen. Gelukkig had ik een paraplu mee! Fotograferen is wel wat lastiger als je ook een paraplu vast houd 😉







 Toegegeven, de onderstaande foto is niet scherp. Maar ik vond de blijheid en kleurtjes wel heel leuk. Sowieso was het enthousiasme van de dansers heel erg hoog.


Op een gegeven moment kwam er wel heel veel gekleurd poeder en heb ik mijn camera opgeborgen. Er werd ook poeder aan de bezoekers uitgedeeld en toen werd ik 'aangevallen' door twee kindjes die mij een geschikt doelwit vonden, hahah. Oftewel lekker veel kleurtjes in mijn kleren en haar. Gelukkig was het er allemaal weer uit te wassen (hoewel mijn schoenen nog steeds een beetje roze zijn).

Bedankt voor de reacties op mijn vorige foto's!
Liefs Senna

Catching lights - Nachtfotografie


Afgelopen weken ben heb ik lekker veel gefotografeerd. Vorige week stond in het teken van nachtfotografie. Woensdagavond had ik met mijn fotografievereniging een 'lightpainting' avond. Donderdagavond had ik met mijn studievereniging een workshop nachtfotografie, ter voorbereiding van ons bezoek aan het Amsterdam Light Festival op vrijdag. 



Lightpainting

Camera en statief mee en op pad over om het donkerste plekje van de campus te vinden. We hadden allemaal kleurrijke lampjes verzameld en aan touwtjes gebonden. Deze slingerde we vrolijk in de rondte terwijl de camera met lange sluitertijd foto's maakte. (Heel handig trouwens om dan een afstandsbediening te hebben, zodat je zelf ook met lampjes kan slingeren terwijl je de foto maakt.)



Nightphotography workshop

Als een echt fotoclubje gingen we met de studievereniging op stap door Enschede om te oefenen met nachtfotografie. Aan het eind van de avond wisten we al een stuk meer over hoe je 's nachts mooie foto's kunt maken. 







Amsterdam Light Festival 2016

En toen was het tijd om naar Amsterdam te vertrekken. Omdat het lekker helemaal aan de andere kant van het land ligt combineerden we het Light Festival met twee super leuke bedrijfsbezoeken. We hadden weer onze camera's en statieven mee om alle lichtkunstwerken op de foto te zetten. 












Tot slot nog een foto die we maakte met de fotografievereniging: 


Fijne feestdagen allemaal!
Liefs Senna

18 uur fotograferen!

Door mijn ouders en vrienden werd ik voor gek verklaard. Waarom? Ik heb als vrijwilliger gefotografeerd bij de Batavierenrace. We begonnen op vrijdagavond om elf uur en waren klaar op zaterdag rond zeven uur s'avonds. In totaal ben ik 38 uur achter elkaar wakker geweest (met een paar korte dutjes tussendoor) en ben ik 18 uur bezig geweest met fotograferen!

Batavierenrace

De Bata(vierenrace) is een estafette die word gelopen van Nijmegen naar Enschede. Het is de grootste estafetteloop ter wereld! Er doen 8.500 lopers mee en daarnaast nog heel veel medewerkers (waar ik er dit jaar een van was!). De totale afstand is 175km, verdeeld over 25 etappes. De hardlopers zijn studenten vanuit het hele land. Met de race wordt ook geld opgehaald voor KWF. Voor mij was dit de eerste keer dat ik de Bata meemaakte. Ik was onder de indruk van hoe grootst het was. Wat een organisatie! 

De fotoploeg

Ik reageerde op een oproep op Facebook waarin stond dat er nog fotografen nodig waren voor de fotoploeg. Fotografie is immers wat ik leuk vind, en ook nog eens studiegerelateerd! We hadden een ruime week van te voren een avond waarin alles werd uitgelegd. Hier werd het mij pas duidelijk dat we de hele nacht(!) zouden gaan fotograferen. Slik. Het werd gelukkig ook duidelijk dat het heel leuk zou worden. Dus dan gaan we ervoor! Er waren vier ploegen die er samen voor zorgden dat op elk wisselpunt zo veel mogelijk lopers werden gefotografeerd. Een soort massaproductie van foto's dus. 

De race

We begonnen in Nijmegen, waar ook de race van start ging. Vanuit hier reden de ploegen naar de verschillende wisselpunten. In het begin was het natuurlijk hartstikke donker. Gelukkig had ik nog een oude opzetflitser liggen die ik een tijd terug had laten repareren (voor maar vijf euro!). Helaas begaf mijn flitser het alsnog bij het eerste wisselpunt. Ik heb nog wat geprobeerd te fotograferen met de interne flitser, maar dat was niet zo'n heel erg groot succes (lees: 'donkere foto's met een paar strepen'). Dus ik was heel blij toen het licht werd! 



Ik heb ruim duizend foto´s gemaakt. Hierbij zitten aardig wat onscherpe foto´s. En veel foto´s met erg oncharmante gezichten. Want de renners gaan net even voor dat eind-sprintje, of zijn al helemaal kapot en vechten zich door de laatste paar meter. Maar sommige renners konden nog even lachen naar de camera!














Als het lopen van de Batavierenrace je te makkelijk lijkt, kun je het jezelf natuurlijk altijd nog wat moeilijker maken door een boomstam mee te nemen! Dit hele team heeft deze boomstam meegedragen. Wat een helden haha.




Naarmate de dag vorderde kwam er steeds meer publiek kijken. Tegen de tijd dat ik deze foto's nam was ik al zo'n 24 uur wakker. Ik had een beetje een dipje, maar na wat energiedrink en dextro kon ik er weer tegenaan. 





We hebben erg geluk gehad met het weer. Zeker als ik hoor dat het de voorgaande twee jaar bijna alleen maar regen was. Toch heb ik ook in de regen gestaan. Erg lastig om te fotograferen terwijl je een paraplu vast moet houden. Maar elk geval bleven de camera en ik droog. Scheelt weer dat ik niet hoefde te rennen. Hoewel je van rennen wel warm wordt, ik was op dit punt half aan het bevriezen ondanks mijn duizend kleding-laagjes. Waarschijnlijk was een gebrek aan energie de nummer één oorzaak. 









En dan komt de finale! Erg indrukwekkend om mee te maken. Er waren muziek, presentatoren en veel publiek. Eerst kwamen alle motorrijders die bij de race hadden geholpen de baan op rijden. En daarna kwamen de hardlopers die de laatste etappe renden. Op dit punt was ik helemaal over mijn moeheid heen. Kom maar op met die foto's! 














Na de race was er een medewerkersdiner en 's avonds was er nog een groot feest op de campus. Het feest heb ik over geslagen gezien ik wel erg toe was aan mijn bedje. 
Maar wat was het een beleving! Het was ontzettend gezellig met mijn fotoploeg. In de auto hadden we fantastische karaoke om wakker te blijven en we hebben ons er samen doorheen geslagen op de momenten dat we eigenlijk niet meer wilden. 
Alle onscherpe en niet charmante foto's zijn trouwens wel op de site terug te vinden. Het was immers het doel om zo veel mogelijk lopers op de foto te zetten (en niet om prachtige foto's te maken). 
Voor mij was het een te gek avontuur. De eerste keer sport fotograferen, de eerste keer 's nachts fotograferen met flitser en de eerste keer meer dan 24 uur achter elkaar wakker! En zomaar met twee vreemden in de auto stappen om door het land (en zelfs Duitsland) te rijden en mensen op de foto te zetten. Bizar. Geweldig. Volgend jaar weer! 

Zou jij zo gek zijn om mee te doen?

Bedankt voor de reacties op mijn vorige artikel!
Liefs Senna