Voor de laatste keer trok ik de deur van mijn kamer achter me dicht en ging bepakt met mijn backpack op weg naar het station. Tijd om voor een nieuw mini-avontuur: in mijn eentje reizen. 

In mijn laatste week in de UK reisde ik door het land. Dit was mijn eerste reis(je) die ik helemaal alleen maakte, dus ik was zenuwachtig maar ook enthousiast. Gelukkig ging deze keer het treinreizen erg goed, ik had snel mijn plek gevonden (letterlijk, want op je ticket staat een specifieke stoel waar je moet zitten) en kwam na een uurtje aan op mijn eerste bestemming: York.

Alleen op avontuur in York

Het was nog vroeg, maar gelukkig kon ik alvast mijn bagage kwijt in het hostel. Van te voren had ik al een aantal plekken gevonden die ik wilde bezoeken, zoals het Minster, de stadsmuur en de 'Wegisweg' (of elk geval een heel schattige straatje waar deze straat uit Harry Potter door geïnspireerd is). 

Ik heb een hele tijd rondgedwaald door de stad, een heel stuk over de stadsmuur gewandeld en een pannenkoek gehaald als lunch. De stad is heel erg leuk en sfeervol, met veel mooie oude gebouwen. Toch had ik halverwege de middag wel alles gezien en begon ik me toch af te vragen wat ik nu moest doen.

Ik vond het best prima om in mijn eentje rond te struinen, maar na alles gezien te hebben kreeg ik toch wel behoefte aan wat gezelschap. Dit vond ik in het hostel. Gelukkig was ik daar niet de enige en heb ik even gepraat en daarna geprobeerd de tijd te verdrijven met YouTube. Toen was het etenstijd, maar helaas bestond de keuken uit enkel een magnetron en was er niet eens een kraan. Mijn avondeten werd dus een belegd broodje. 's Avonds nog een rondje gelopen door een park met mooie kerstverlichting en daarna vroeg naar bed gegaan. 

In mijn eentje in een café gaan zitten is niet iets wat ik snel zou doen. Eerst was ik er ook best zenuwachtig over, want het voelde toch ongemakkelijk. Uiteindelijk ben ik toch ergens warme chocomelk gaan drinken. Hiervoor zocht ik wel een plekje uit bij het raam zodat ik ondertussen een beetje kon 'mensen kijken'. Het viel heel erg mee hoe ongewoon het is, ik was zeker niet de enige die alleen zat. Met het avond eten was dat wel iets anders, maar ik zocht een leuk hamburgertentje uit.

In totaal was ik maar twee en een halve dag alleen op pad. Op dag drie ging ik naar Edinburgh, waar vriendinnen uit Nederland naartoe vlogen (later meer hierover).

Mijn ondervingen van alleen reizen

Het is heel leuk om gewoon rond te dwalen en alle bezienswaardigheden te bekijken. Zowel York als Newcastle hebben veel mooie plaatsen die zeker de moeite waard zijn. 

Doordat je geen rekening met anderen hoeft te houden kan je gewoon doen waar je zin in hebt. Ben jij met vrienden/familie ook altijd eindeloos aan het overleggen waar jullie heen willen? Geen last van in je eentje!

Wanneer je alles gezien hebt kan het best saai zijn. Hoe relaxed het ook kan zijn om met niemand rekening te houden, op een gegeven moment krijg je toch wel behoefte aan wat gezelschap. 

Je raakt sneller aan de praat met onbekenden wat leuke gesprekken op kan leveren. In de hostels praatte ik met mensen die ook reisden, iemand die studeerde (en eerder in Derby had gestudeerd) en iemand die werkte en de stad al goed kende. 

Het is misschien even ongemakkelijk om je eentje ergens te gaan eten, maar helemaal niet vervelend. Ga gewoon zelfstandig en onafhankelijk ergens genieten van lekker eten. 

Mensen (in de UK) zijn ontzettend behulpzaam, of je nu of hulp vraagt of niet. Op een gegeven moment liep ik in York en keek ik naar de bordjes en op mijn telefoon (voor Maps) en kwam er al iemand aanlopen, 'do you need directions?'. Niet dat ik überhaupt wist waar ik heen wilde.

Bedankt voor de reacties op mijn vorige foto's!

Liefs Senna

2016 bestond uit heel veel bijzondere momenten. Er waren ook verdrietige, vermoeiende en gestreste momenten. Toch wanneer ik terug kijk op dit jaar besef ik dat ik heel veel mooie dingen heb meegemaakt. Dit is een lijstje met enkel een paar van die momenten:

We lopen alle vier met een zware tas. Die willen we dus eerste graag kwijt bij het hostel, voordat we de stad gaan verkennen. Ons hostel bevond zich een stuk lopen vanaf het station. We hebben er vier nachten geslapen. Hoewel het niet de meest luxe overnachtingsplek was (met wel erg vaak gebruikte theedoeken) was het een leuk hostel. 

We hadden van te voren al wat dingen uitgezocht die we konden gaan doen. En dan vooral wat budgetvriendelijke dingen. Zo hebben we het Museum aan de Stroom (MAS) bezocht (laatste woensdag van de maand gratis). Het was erg groot, dus de laatste paar verdiepingen hebben we overgeslagen. Maar vooral het uitzicht vanaf het dakterras war erg de moeite waard. We hebben wat bekende plekken bezocht zoals de het stadhuis, de kathedraal en het Park Noord Spoor. 

We liepen als echte toeristen door de stad. Een plattegrond mee, sneakers aan, rugzakje mee en (ik natuurlijk) een camera om de nek. Het viel op dat het erg rustig was in Antwerpen. Ik had volle terrassen verwacht, drukke winkels en veel mensen in het hostel. Maar of iedereen was naar het festival Tomorrowland OF Antwerpen is gewoon niet zo heel toeristisch. 

Bij toeval kwamen we ook op een erg bijzondere plek terecht. In het hostel lag een flyer van een theatervoorstelling van studenten. We zijn hierheen geweest en het was erg leuk. De plek hadden we redelijk snel gevonden. Waar we aankwamen stonden oude loodsen en het leek niet open te zijn. Maar toen we om een van de loodsen heen liepen kwamen we uit op een hele gezellige plek aan het water. De loods was erg leuk ingericht en er was een mooi terras aan het water. De voorstelling was apart (een combinatie van dans, theater en een soort abstract worstelen). Erg intens, intiem en indrukwekkend. Ik heb trouwens niet eens foto's gemaakt bij deze plek. Ik denk dat we tussen al deze Antwerpenaren niet al te veel wilden overkomen als toerist. Dus de kaart en camera bleven in de tas. 

Ik heb nog wel foto's van andere plekken in Antwerpen:

We zijn ook een dagje naar de zoo geweest, waar ik heel veel foto's van heb. Die laat ik nog zien in een andere post. 

Antwerpen was erg gezellig. We hebben veel leuke dingen gedaan. Een groot voordeel is dat het erg dichtbij is, maar je bent toch in het buitenland. Ik vind het een aanrader om eens heen te gaan, hoewel je in twee dagen denk ik ook wel heel de stad kunt zien. 

Ben jij wel eens in Antwerpen geweest?

Bedankt voor de reacties op mijn vorige artikel,

Liefs Senna

Ja, ik gebruik zelf Photoshop. Na veel oefenen en een paar lessen op school kan ik inmiddels aardig overweg met dit programma. Maar waar gebruik ik het dan voor? 

Een groot deel van de foto's die ik op mijn blog plaats zijn bewerkt. Wanneer ik een serie niet bewerk, is het vaker om de reden dat ik er te lui voor ben (of geen tijd heb), dan dat ik denk dat Photoshop niets zou kunnen verbeteren aan de foto. Maar soms kies ik er ook bewust voor om foto's niet te bewerken. 

Toen ik begon met fotograferen, laat we zeggen zo'n vijf jaar geleden, was ik ervan overtuigd dat je pas echt een goede fotograaf was als je je foto's helemaal niet hoefde te bewerken. Zelf deed ik bewerking in 'vlagen'. Meestal bewerkte ik helemaal niet, en dan opeens ging ik een tijd lang los met allerlei filters en zelfs teksten over mijn foto's (erg grappig om nu terug te zien). Tegenwoordig doe ik regelmatig bewerkingen, zoals contrast toevoegen, kleuren aanpassen en foto's recht zetten (ja, ik maak heel vaak scheve foto's. Ik zie op dat kleine schermpje gewoon niet of ze recht staan). 

Soms doe ik net even iets meer dan gemiddeld. Heb ik niet opgelet tijdens het fotograferen en staat er net een storend object op de achtergrond? Dan probeer ik dat nog wel eens weg te werken. 

Hoewel ik fotoshoppen echt een geweldige uitvinding vind die veel kan bijdrage aan een foto, heeft het ook een keerzijde. Je kunt er namelijk makkelijk foto's mee manipuleren. Ik ken (hobby)fotografen die volledig tegen het bewerken van foto's zijn (net als ik dus vroeger). Maar anderen vinden juist dat je met Photoshop een eigen stijl kunt toevoegen aan je foto's. Zelf vind ik voor beide wat te zeggen. Ik denk dat door het bewerken van foto's er een stukje 'echtheid' verloren gaat, maar daar voor in de plaats meer 'uniciteit' terug kan komen. Zeker wanneer een fotograaf in al zijn werk een zelfde stijl aanhoud. 

Als je mij zou vragen wat ik ervan vind dat foto's in advertenties en magazines gefotoshopt worden dan vind ik het lastig om daarover een mening te geven. Aan de ene kant vind ik het erg misleidend. De stralende witte tanden die je zogenaamd krijgt van die bepaalde tandpasta, of super slanke en mooie modellen die de nieuwste mode dragen. Aan de andere kant is dat nou eenmaal hoe reclame werkt. Die tanden zijn heus ook wel wit zonder Photoshop, en de modellen ook echt wel mooi. Maar ze willen ons overtuigen met de witste tanden en de slankste modellen (althans ik denk dat het zo werkt). Ik denk dat het goed zou zijn als bij reclames ect. een realistisch beeld neergezet zou worden. Toch moeten we ons ook niet gek laten maken door reclame. 

Wanneer fotografie ingezet wordt als kunstvorm, dan heb ik er al een andere mening over. Als ik bijvoorbeeld kijk naar de beeldmanipulaties van  Fiddleoak en Joel Robison, dan vind ik dit ontzettend inspirerend. Zij gebruiken Photoshop om een bepaald beeld en gevoel te creëren. Door foto's samen te voegen ontstaan hele surrealistische beelden. 

Ik vind dus dat er wanneer je bijvoorbeeld een product verkoopt, de foto's wel realistisch zouden moeten zijn. Maar bij fotografie als kunstvorm zijn er wat mij betreft geen grenzen aan hoe ver je kunt gaan met bewerken (al dan niet manipuleren) om een sfeer of gevoel te creëren.
Om eerlijk te zijn veranderd mijn mening over Photoshop regelmatig, en is het voor elke situatie weer anders.

In mijn hoofd zitten nog heel veel fotografie-ideeën om ooit uit te gaan voeren. Tussen al die ideeën zitten ook plannen waarbij ik beelden wil creëren met behulp van Photoshop. Door verschillende foto's samen te voegen, zoals ik bijvoorbeeld al deed in dit project. 

Wat vind jij van het fotoshoppen? en bewerk je zelf vaak foto's?

Bedankt voor de reacties op mijn vorige artikel!

Liefs, Senna

Drie dagen naar Londen! Ik wilde graag mijn zus bezoeken die voor een half jaar in Engeland studeert. Dat was natuurlijk een hele goede reden om een keer naar Londen te gaan. Het was voor mij de eerste keer naar Engeland. Ook de eerste keer dat ik alleen op reis ging naar het buitenland. Ik nam de nachtbus, maar sliep erg weinig. Toch had ik nog redelijk veel energie over om Londen te ontdekken. 

En voordat jullie nu allemaal mooie foto's van de leukste plekken verwachten: ik nam mijn camera niet mee. En dat is voor mij best bijzonder! Ik had graag mooie plaatsjes geschoten in Londen, maar ik twijfelde. Ik zou namelijk extra gewicht meesjouwen en veel bezig zijn met fotograferen in plaats van ter plekke genieten. Na wat getwijfel besloot ik dus om de camera thuis te laten.
Even had ik spijt. Toen ik schattige eekhoorntjes in het park zag (dieren die ik heel graag zou fotograferen), de indrukwekkende gebouwen en schattige straatjes. Maar gelukkig kan ik met mijn mobiel ook redelijke foto's maken. Zeker leuk als herinnering! 

Eerst verdwaalde ik. Het station waar ik een kaart voor het openbaar vervoer kocht had ik, min of meer per toeval, heel snel gevonden. Maar daarna nam ik de verkeerde uitgang en liep ik compleet de verkeerde kant op. Het was een saai deel van de stad, dus mijn eerste indruk was niet meteen heel hoog. Gelukkig waren de Londenaren (of andere toeristen) erg behulpzaam en kwam ik uiteindelijk toch nog op de plek aan waar ik met mijn zus had afgesproken. 

Het was schitterend weer! Echt een lentedag. We hebben de eerste dag verschillende parken bezocht. Er stonden allemaal kleurrijke bloemen en er renden schattige eekhoorntjes (waarvan ik nu dus alleen een onscherpe foto heb).

De rode bussen en typische taxies rijden er dus echt! Hoewel ik er nooit zo over nagedacht had, verwachtte ik toch dat die meer waren voor films en toeristen. Maar nee, ze worden gewoon dagelijks gebruikt. Zelf zijn we ook een aantal keer met de bus geweest. Erg leuk om boven voorin te zitten met uitzicht over de stad en de mensenmassa. 

De Londen Eye en Big Ben konden niet ontbreken bij ons bezoek. Maar misschien vond ik de gezellige wijkjes net iets buiten het centrum nog wel leuker. In Camden is een hele leuke (en drukke!) markt. Als je er komt moet je eens letter op de 'uithangborden'

Wonderland in Camden. (Zie de grote schoen als 'uithangbord' bij het winkeltje rechts.)

Het waren drie hele leuke dagen en ik zou Londen best nog eens willen bezoeken. Niet zo zeer voor de trekpleisters die ik nu al gezien heb, maar wel voor de mooie parken en leuke wijkjes. Er is vast nog heel veel te ontdekken. Wat mij wel tegenviel is dat er, zo ver ik gezien heb, weinig autovrije straten zijn. Ook vond ik de drukte soms wat te veel. Ik zou wel wat meer lokale cafeetjes of een Engelse Pub willen bezoeken (we zijn niet echt iets tegen gekomen en maakten het 's avonds niet al te laat). Of 's avonds langs de Theems lopen, filmopnamelocaties van o.a. Sherlock bezoeken of op zoek gaan naar de TARDIS (Dr. who). 

Echte toerist -->

Ben jij wel eens in Londen geweest? 

Bedankt voor de reacties op mijn vorige artikel,

Liefs Senna