De Apenheul is zo ontzettend leuk! Alle aapjes die er los lopen en om je heen springen (soms zelfs op je). Gelukkig zit er voor veel apen wel nog een hek of water tussen het pad en de apen, want ik hoef niet zo nodig een grote gorilla op me af te hebben springen. 

Met mijn fotografievereniging gingen we een dagje naar de Apenheul om foto's te maken. Het was heerlijk weer en de blaadjes kleurden al mooi oranje en geel. Ik had alleen mijn standaard lens (18-55mm) mee, wat er voor zorgde dat ik niet veel close-ups kon maken. Hierdoor probeerde ik wel juist om zo dicht mogelijk bij de apen te komen. Of eigenlijk juist rustig te wachten tot de apen dicht bij mij kwamen. 

We liepen de route in tegenovergestelde richting, zodat het niet zo druk was. Dat werkte beter dan we hadden verwacht, in het begin kwamen we nauwelijks mensen tegen. 

Natuurlijk kwam ik met een hele lading aan foto's thuis, waarvan ik een selectie heb geprobeerd te maken. Niet helemaal gelukt, dus bereid je voor op een lading aan apenfoto's!

Dit is het eerste aapjes wat we ontdekten; tussen de bomen waar we onderdoor liepen. 

Een hele groep slingerapen, die net te eten kregen waardoor ze allemaal tevoorschijn kwamen. 

Oeps, betrapt met mijn camera;

Uiteindelijk had ik helemaal geen telelens nodig om wat apen van dichtbij te fotograferen. Dit model wilde wel even poseren voor de camera. 

De zomer had van mij langer mogen duren. Hoewel ik houd van dikke truien, warme chocolademelk en schaatsen (waarin ik sinds kort les heb, wat ondanks de zere enkels en blauwe plekken toch best leuk is), geef ik toch de voorkeur aan lange dagen en een warm zonnetje. 

Van die avonden waarop je s'avonds nog zonder jas eropuit kan en kan genieten van de ondergaande zon, zonder na te hoeven denken over dat het eten al klaar had moeten zijn (want ja zo vroeg gaat de zon nu helaas onder). 

Zo'n avond als een aantal weken geleden, toen we met de fotografievereniging tijdens het gouden uurtje foto's gingen maken in de natuur. 

Na een eeuwigheid heb ik eindelijk weer eens mijn camera tevoorschijn gehaald. Normaliter is de zomervakantie dè tijd waarin ik honderden foto's maak. Dit jaar heb ik mijn camera niet eens aangeraakt! Dit komt doordat ik de hele zomer op een camping in Frankrijk heb gewerkt. Hoewel ik mijn camera wel bij me had, heb ik deze niet eens uit de cameratas gehaald. 

Toen ik vorig week weer met Foton op stap ging, moest ik echt weer even inkomen. Zoals jullie misschien wel weten ben ik nu onderdeel van het (kandidaats)bestuur van mijn fotografievereniging.  Deze keer gingen we aan de slag met straatfotografie/avondfotografie.